Bitwa o literaturę. Bad writing, bad living

Czy książka celowo zła, obraz namalowany jakby po amatorsku bez znajomości technik malarskich, spektakl z premedytacją źle wyreżyserowany, świadomie zły film to nowa odsłony gry twórcy z odbiorcą? O co w niej chodzi? Jak rozpoznać zwykłą nieumiejętność od maski niezdarności artystycznej? Łukasz Drewniak

Mateusz Pakuła – dramatopisarz i dramaturg, ukończył dramaturgię na Wydziale Reżyserii Dramatu w PWST w Krakowie. Trzykrotny finalista Konkursu o Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną. Wielokrotny finalista Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Sztuki Współczesnej i laureat 19 edycji tego Konkursu (wyróżnienie indywidualne za tekst Mój niepokój ma przy sobie broń). Finalista „Talentów Trójki” 2013. Nominowany do nagrody TVP Kultura „Gwarancje Kultury” za najbardziej obiecujący debiut 2010 roku (za zbiór Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych).

Wydał trzy zbiory dramatów: Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych (2010), Kowboj Parówka i trzy inne sztuki (2012) oraz dyptyk Na końcu łańcucha (2012).
Ważniejsze realizacje: Miki mister DJ (prapremiera – Teatr Miejski w Gdyni, reż. A. Olsten, 2012; Teatr Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, reż. J. Peszek, 2012), Książę Niezłom (Teatr Jaracza w Olsztynie, reż. J. Pawłowska, 2011), Donkiszot (Teatr Dramatyczny w Warszawie, reż. M. Podstawny, 2010), Na końcu łańcucha (Teatr Osterwy w Lublinie, reż E. Rysová, 2012), Wejście Smoka. Trailer (Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie, reż. B. Szydłowski, 2011) i KonradMaszyna (Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie, reż. B. Szydłowski, 2011), Źle ma się kraj (Teatr Polski w Bydgoszczy, reż. W. Szczawińska, 2012), Mój niepokój ma przy sobie broń (Teatr Żeromskiego w Kielcach, reż. J. Mark, 2013), Smutki tropików (Festiwal Boska Komedia / Teatr Łaźnia Nowa, reż. P. Świątek, 2013), Twardy gnat, martwy świat (Teatr Żeromskiego w Kielcach, reż. E. Rysová, 2014). Kilka jego sztuk przetłumaczono na angielski, niemiecki, czeski, hiszpański i ukraiński.

Jako dramaturg i autor adaptacji współtworzył m.in. spektakle: Dwanaście stacji wg Tomasza Różyckiego (Stary Teatr w Krakowie, reż. E. Rysová, 2010), Komedia. Szczęśliwe dni. Ostatnia taśma Krappa wg Samuela Becketta (Teatr Kochanowskiego w Opolu, reż. P. Świątek, 2011), Paw królowej wg Doroty Masłowskiej (Stary Teatr w Krakowie, reż. P. Świątek, 2012), Dżuma wg Alberta Camusa (Teatr Kochanowskiego w Opolu, reż. P. Świątek, 2013) oraz Rękopis znaleziony w Saragossie wg Jana Potockiego (Teatr Kochanowskiego w Opolu, reż. P. Świątek, 2014).