Bitwa o kulturę. Ogród Teatru

Rozmowa z jednym z najważniejszych polskich twórców i pedagogów teatralnych, od 2014 roku etatowym reżyserem Teatru Narodowego w Warszawie.
Spróbujemy namówić go na pierwsze autorskie podsumowanie jego 33 lat w teatrze. Piotr Cieplak debiutował 2 grudnia 1989 roku premierą „Jestem zabójcą” w toruńskim teatrze im. Wilama Horzycy czyli cała jego dojrzała aktywność zawodowa przypadła na czasy wolnej demokratycznej Polski. Jaką Polskę oglądał ze swojego teatru Piotr Cieplak? Jak przez te wszystkie lata zmieniał się jego teatr, czego w nim poszukiwał, jakie teksty i obszary kultury go interesowały? Wystawiał Mikołaja z Wilkowiecka i Mickiewicza. Szekspira i Singera. Becketta, Ionesco i Tuwima. Cieplak był filozofem i teologiem na scenie, badał polskie społeczeństwo i badał kondycję artysty. Konstruował naiwny i prosty język teatralnej narracji a za chwilę z otwartymi oczami skakał w otchłań polskiego politycznego piekła. Rozważny i romantyczny. Ironiczny i dobroduszny. Zaniepokojony i gniewny. Rowerowy podróżnik i prawdziwy ogrodnik. Nauczyciel i trefniś. Kochanek literatury. Panie i panowie – Piotr Cieplak!