Bitwa o kulturę. NeoDziady

Michał Zadara jako pierwszy polski reżyser zrealizował w Teatrze Polskim we Wrocławiu w ramach jednego spektaklu wszystkie części “Dziadów”, łącznie z Ustępem, przypisami i komentarzami poety. Bez skreśleń i dopisków. Z użyciem kilku konwencji teatralnych. Co ostatecznie otrzymaliśmy? Jaki obraz romantyzmu, widzenia człowieka i świata wyłania się z tego projektu? Przedstawienie, którego powstawanie rozciągnięte zostało na trzy sezony, jest kulminacyjnym momentem fali inscenizacji, jaka przeszła przez polskie sceny w ostatnim czasie. Czy wchodzi w dialog z “Dziadami” Pawła Passiniego, Eimuntasa Nekrošiusa, Radosława Rychcika? Jak dziś czytać Mickiewicza, o czym z jego pomocą rozmawiać, jak go poprawiać?
Łukasz Drewniak